Za nami projekt „Odkrywcy na rzecz zapylaczy – uczniowskie prototypowanie wspomagane pracą z AI”: 16 warsztatów, 458 uczestniczek i uczestników, 13 szkół w czterech województwach. Zobacz, co wypracowaliśmy, czego dowiedzieli się uczestnicy i pobierz bezpłatny raport podsumowujący.

Zapylacze to nie tylko pszczoła miodna, choć to ona jest najbardziej znana. W Polsce zapylają także m.in. trzmiele, motyle, bzygi, osy i chrząszcze – a ich rola jest niezwykle ważna dla przyrody i naszego zdrowia oraz dobrostanu. Właśnie dlatego w projekcie skupiliśmy się na tym, by zrozumieć relacje w przyrodzie, a w szczególności te łączące rośliny i owady zapylające oraz by dowiedzieć się, jak mądrze wspierać zapylacze, opierając się na wiedzy. W projekcie pracowaliśmy również nad rozwojem kompetencji w obszarach nauk ścisłych (STEM), a pomogły nam w tym klocki LEGO oraz sztuczna inteligencja.

W ramach projektu zrealizowaliśmy 16 warsztatów w szkołach podstawowych. Wzięło w nich udział 458 uczennic i uczniów z 13 szkół (z woj. mazowieckiego, podlaskiego, warmińsko-mazurskiego i wielkopolskiego). Pracowaliśmy tak, by uczestnicy nie tylko słuchali o zapylaczach, ale przede wszystkim, by działali: planowali, sprawdzali i testowali.

Podczas czterogodzinnych warsztatów uczestnicy tworzyli:

• prototypy rozwiązań służących zapylaczom zbudowane z klocków LEGO oraz
• prototypy rozwiązań wypracowane z pomocą AI na podstawie przygotowywanych promptów (czyli instrukcji).

To dwa zupełnie inne sposoby na stworzenie pierwowzorów różnych rozwiązań na rzecz owadów zapylających. Ich porównanie zawarliśmy w raporcie.

Bazując na ankietach „przed” i „po” warsztacie oraz na obserwacjach edukatorek, podsumowaliśmy efekty edukacyjne. Na wielu polach widzimy poprawę i wzrost wiedzy oraz świadomości o zapylaczach. Cały czas są jednak obszary, które postrzegamy jako pole do rozwoju projektu w kolejnych latach. Przyjrzeliśmy się również temu, jak młodzież postrzega sztuczną inteligencję, jak z niej korzysta i jak warsztaty wpłynęły na rozwijanie umiejętności tworzenia dobrych promptów. Tu również mamy wiele refleksji, co istotne – widzimy duże zainteresowanie tą tematyką, zwłaszcza w obszarze wpływu narzędzi AI na środowisko oraz społeczeństwo i zdrowie.

Pełny opis przebiegu warsztatów, wnioski z ewaluacji oraz rekomendacje (w tym o tym, jak uczyć o zapylaczach i jak bezpiecznie pracować z AI w edukacji) zebraliśmy w raporcie.

Znajdziesz go pod tym linkiem (kliknij). Zaś tutaj (kliknij) znajdziesz listę szkół biorących udział w projekcie.

Choć zapylacze i sztuczną inteligencję pozornie niewiele łączy, to w naszym projekcie pokazujemy, jak można spiąć te dwa światy – z korzyścią dla nas, owadów i szerzej – dla przyrody. To jeszcze nie koniec – już pracujemy nad kolejną edycją projektu i stawiamy sobie kolejne cele!

© Fundacja za górami za lasami, 2025. O ile nie wskazano inaczej, zdjęcia i materiały własne Fundacji udostępnione są na licencji CC BY-NC-ND 4.0. Media oraz instytucje edukacyjne mogą wykorzystywać materiały z raportu w celu informowania o projekcie, w tym dokonywać niezbędnych zmian technicznych zdjęć (np. kadrowanie, zmiana rozmiaru, kompresja) przy zachowaniu oznaczenia źródła i bez modyfikacji merytorycznej.